بی شک مرضیه برومند یک هنرمند است اما...

مرضيه برومند نمونه ي پيچيده ايي از هزاران روشنفكر و هنرمند در جامعه ي ايران است. مفهوم روشنفكر و هنرمند، قرباني سيستم سركوب و تبعيض جنسي شده است. آن شور و شيدايي كه باعث بلوغ و خلافيت مي شود، توسط ترس ها و ترديدها و سردرگمي هاي انسان هاي زيسته در ديكتاتوري از وی سلب شده است. يا بهتر است كه بگوييم سيستمي كه نيازها و هويت جنسي انسان ها را تقبيح مي كند، انسان را و نقشش به عنوان حيوان اجتماعي را منسوخ مي كند، انسان ها را به سطحی از فهم اجتماعی می رساند كه خود را همچون كنشگري توانمند نمي يابد.

گويا در همين سيستم انسان به عنوان یک واحد مستقل و یا یک فرد داراي اراده ي سلب يا ايجاب شناخته نمي شود، ازاينرو يك روشنفكر و هنرمند كه مدام در جامعه در معرض ديد است، سعي مي كند كه كنش هايي از روی استیصال از خود بروز دهد تا یک دست آموز یا به تعبير هگل يك برده انگاشته نشود. ازینرو همه ی دغدغه اش این است که خود را هویتی وارسته از دیکتاتوری که در آن زندگی می کند جا بیندازد. در حقيقت همه ي تلاشش برخاسته از يك خودآگاهي مستمر یک روشنفکر آزاد در یک جامعه ی مدرن با یک جهت گيري جریان ساز نیست بلكه تظاهري است به هم زيستي خودخواسته با سيستم.

بنابراین در این جامعه ما مدام شاهد صحبت ها و رفتارهاي اينچنيني از سوي هنرمندان و در كل اهل هنر و ادب هستيم و خواهيم بود، که گاهي اعتراض و تندخويي هم چاشني اش می شود. فبگورهایی که با وجود تناقضات درونی خود، سعی دارند تا هویت خویش را با چهره ایی مدرن و مغرور به نمایش بگذارند،این در حالیست که در پس زمینه ی تمام این جنجال ها، ناخودآگاه ساکت رنجوری قرار دارد که نه تنها تبعیض و سرکوب جنسی بر او تحمیل شده بلکه اخته شده است. به جای شور و حال هنرمندانه و بی پروایی های روشنفکرانه ناگریز به اقرار اصل ولایت سيستمی است که محصول آن و صدالبته بقایش وابسته به آن است.

Masih_Alinejad@

Ebrahim_Hatamikia#

ParvanehMasoumi#

MarziehBoroumand#

#دختران_خیابان_انقلاب

#زنان_عليه_زنان

#مرضيه_برومند

#روشنفكر

#سينما

#هنر

#ادب